Ga naar de inhoud
Nigel, achttien jaar oud, weet als geen ander hoe het voelt wanneer gamen van een ontspanning verandert in een bron van frustratie. Voorheen was zijn leven sterk gericht op de virtuele wereld; na schooltijd zat hij wel vijf tot zes uur achter zijn scherm, en in het weekend ging bijna de hele dag op aan gamen. Het was een copingmechanisme, een manier om te vluchten van gevoelens en frustraties, maar eentje die paradoxaal genoeg meer stress dan ontspanning bracht.
De opmars van frustratie in huis
​De intensiteit van het gamen had grote gevolgen. "Ik speelde heel graag Martinsburg, maar dat kan ook heel veel frustratie creëren," legt Nigel uit.
​​"Gamen hoort ontspannend te zijn," vertelt hij, "maar als het te veel is kan het juist omkeren en frustrerend worden."
Deze frustratie bleef niet beperkt tot zijn eigen ervaring, maar sijpelde door in het gezinsleven. "Ik had veel frustratie, en dat merkten mijn ouders ook, maar ik kon het er niet over hebben," blikt hij terug. Dit zorgde voor een gespannen sfeer thuis.
"Dat was een niet aangename situatie voor niemand thuis."
Zijn ouders zagen dat er iets moest veranderen en gingen op zoek naar hulp. Na een vergeefse poging via school, nam Nigels vader contact op met GameChangers.
De stap naar ontspanning weg van frustratie
De keuze voor GameChangers was een bewuste. Nigel zelf voelde de noodzaak tot verandering. Hij wist dat er meer in het leven was dan alleen gamen.
"Ik was overtuigd omdat ik minder wou gamen, want was geen leuke thuissituatie en wilde minder focussen op gamen en op dingen die belangrijker zijn. Ik kan niet de rest van mijn leven enkel gamen, er moet ook gestudeerd worden, naar school en uitgaan, en nadien werken.
Hoewel hij al bij een therapeut ging, besloot hij zich ook aan te sluiten bij het coachingstraject van GameChangers. "De ervaringsdeskundigheid en kennis van GameChangers was enorm helpend," benadrukt hij.
Nieuwe inzichten en opgeluchte gemoedstoestand
De begeleiding bracht Nigel waardevolle lessen bij. Hij leerde de balans te vinden tussen gamen en het 'echte leven'. "Meer bezig zijn met zaken in de echte wereld is belangrijk," zegt hij nu.
Ook werd dieper ingegaan op de oorsprong van zijn frustratie, die soms zo hoog opliepen dat er letterlijk dingen sneuvelden. "Zoals toetsenbord en muis kapot maken en dat kost weer veel geld. Maar dat is moeilijk om te weten tijdens de boosheid." Gelukkig behoort dat tot het verleden. "Maar nu heb ik dat veel minder en komt dat niet meer voor."
De toekomst: balans en passie voor automechanica
Vandaag de dag is de situatie van Nigel aanzienlijk verbeterd. "Ik game nog steeds, maar veel minder uren en minder frustratie," vertelt hij trots. Er is weer ruimte voor vrienden en zijn grote passie: auto's.
"Ik spreek weer af met mijn vrienden en werk aan mijn eerste eigen auto in het weekend. Als ik doorwerk is die over 2 Ã 3 weken technisch gezien klaar. Ik zou graag verder studeren voor diagnosespecialisatie binnen automechanica."
De relatie met zijn ouders is ook een stuk beter geworden. "Momenteel is gamen echt iets om te ontspannen en de frustratie is er niet meer." Met zijn autoprojecten en schoolwerk werkt hij nu doelgericht aan zijn toekomst in de automechanica.
Advies aan andere 18-jarigen
Nigel heeft een duidelijke boodschap voor leeftijdgenoten die worstelen met te veel gamen:
"Gamen hoort ontspannend te zijn en niet een frustratie. Zodra het frustrerend wordt, vermindert zowel de thuissituatie als de relaties met je vrienden. Ga dan ook minder gamen zodra het frustrerend wordt, en doe iets met je vrienden."
​Herken je je situatie in dit verhaal, en ben je op zoek naar hulp of handvatten?
GameChangers biedt persoonlijke begeleiding om de balans in het gezin te herstellen. Aarzel dan zeker niet om een vrijblijvend intakegesprek in te plannen met ons.
